کوچه های سینه زنی
متن نوحه های اهل بیت عصمت و طهارت
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک: خدا مادرم را کجا می برند

امام غریبان عالم رضا            به حجره غریبانه زد دست و پا

نگاهش به در بود        به یاد پسر بود      امام غریب

 

اجابت شد آخر دعای غریب            بمیرم برای رضایِ غریب

به دلها شرر زد        غریبانه پر زد        امام غریب

نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک : خدا مادرم را کجا می برند

فدایی مادر تویی مجتبی              شهید غریبی به زهر جفا

تو و زهر کینه     غریب مدینه     حسن جان حسن

 

به طفلی بدیدی که نقش زمین            شده مادر تو ز سیلی کین

شدی خود عصایش    که خیزد ز جایش     حسن جان حسن

 

به شهری که خوان تو گسترده بود      تو را قاتل جان ، پسِ پرده بود

به پاداش اطعام      شنیدی تو دشنام     حسن جان حسن

 

به جرمی که فرزند زهرا شدی              غریب مدینه تو تنها شدی

به عمرت به جز غم     ندیدی تو یک دم     حسن جان حسن

 

نمک خورده یار نمکدان شکن      شده دشمنت ای غریب وطن

دل ما کباب است   که قبرت خراب است     حسن جان حسن

محمد موحدیان

نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک: خدا مادرم را کجا می برند

غریبانه من گفتگو می کنم           تو را ای اجل جستجو می کنم

نمانده شکیبم           تو هستی طبیبم          غریبم غریب

 

زد آتش مرا کینه­ی همسرم          چو شمع سحر مانده خاکسترم

چو لاله فسردم        غریبانه مردم          غریبم غریب

 

نباشد چو من کس غریب وطن             ز احوال من خون بگرید کفن

دلم شد پریشان             شدم تیر باران          غریبم غریب

 

چه زخم زبان ها که بشنیده ام            ندیده کسی آنچه من دیده ام

دو صد ماجرا شد           چه گویم چه­ها شد          غریبم غریب

 

خودم دیده ام با دو چشم ترم          که گردیده نقش زمین مادرم

زدم من صدایش         شدم من عصایش          غریبم غریب

سید محسن حسینی

نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک: خدا مادرم را کجا می برند

خدا مادرم را چرا میزنند      چرا بین این کوچه ها میزنند

دلش پر ز درده       مگر او چه کرده         خدا مادرم

 

گل حیدری گشته نیلوفری      چرا میرود از ره دیگری

دو چشمش نبیند       چرا مینشیند         خدا مادرم

 

خدایا نیاور برای پسر       ببیند که مادر شده در به در

که دل بی قرارم     کتک خورده یارم         خدا مادرم

نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک: خدا مادرم را کجا می برند

گل یاس حیدر کجا میروی       بگو بی من آخر کجا میروی

غمت حاصل من        ربودی دل من        ز جان خسته ام

غریب غریبم        بسویت حبیبم         نظر بسته ام

 

چرا چهره از من نهان میکنی           علی را زغم نیمه جان میکنی

تو که با وفایی       مگو از جدایی        بمان مونسم

تمام قرارم       ببین ای نگارم           که من بیکسم

 

به زخم دل من نمک میزدند         تو را بین کوچه کتک میزدند

من و دسته بسته          تو پهلو شکسته        گل پرپرم

چه گردد زمانی        برِ من بمانی          مرو از برم

 

امید علی شد دگر نا امید          دریغا زمان جدایی رسید

زجا خیز و بنگر             ز هجرانت آخر           شدم دل کباب

نه بر احترامم        که حتی سلامم             ندارد جواب

 

فلک با دل من چها کرده ای         گلم را زغنچه جدا کرده ای

تو با ضرب سیلی         زدی رنگ نیلی            به آمال من

مرا در فراقش         کشیدی به آتش            ببین حال من

 

خدا باشد آگه که تا زنده ام        ز روی کبود تو شرمنده ام

تو ای یادگارم       بمان در کنارم            گل یاس من

در این وادی غم        که پاشیده از هم       شد احساس من

 

شب سرد و تارم ندارد سحر           گل و غنچه من زند بال و پر

خزان شد بهارم         سیه روزگارم         من دل غمین

خدایا گواهی        در این بی پناهی          شدم بی معین

نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک: خدا مادرم را کجا می برند

گل یاس من گشته نیلوفری      شده چادرش رنگ خاکستری

خدایا غریبم    نظر کن طبیبم    شده بستری

 

تو که بر دل خسته آرامشی            چرا چادرت را به رخ می کشی

به غم خو گرفتی          ز من رو گرفتی         مرا می کُشی

 

پرستوی من ز آشیانم مرو          حمایتگرِ قد کمانم مرو

ببین ای حبیبم      غریب غریبم        مرو فاطمه

 

تو هستی برایم همه دلخوشی      اگر پر بگیری مرا می کُشی

مسیح دل من      مشو قاتل من        مرو فاطمه

 

خدا مادرم را کجا میبرند       گمانم برای شفا میبرند

من و خانه داری       من و سوگواری        مرو فاطمه

نویسنده: مهدی شریفی - جمعه ٩ آبان ۱۳٩۳

سبک: خدا مادرم را کجا می برند

به محراب خون دست و پا می زنم          عزیز دلم را صدا می زنم

همه حاصل من     غمت قاتل من          همای علی

 

مرا مرهم قلب خسته بیا        بیا یار پهلو شکسته بیا

بگو یار مه رو          ز بازو و پهلو       برای علی

 

ندارم بجز خون فرق سرم        تو را دسته گل مهربان همسرم

مرا همره امشب       ببر جان زینب        عصای علی

نویسنده: مهدی شریفی - یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱

سبک : خدا مادرم را کجا می برند

زدی بین خون پیش من بال و پر              تنت بر زمین مانده خاکم به سر

به خاکت کشیدند        سرت را بریدند      عزیز دلم

 

همه پیکرت گرچه بوسیدنی است    چه سازم اخا جایِ یک بوسه نیست

شوم مست بویت            ببوسم گلویت         عزیز دلم

نویسنده: مهدی شریفی - یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱

سبک : خدا مادرم را کجا می برند

کنارت نشینم منِ دل کباب           ز خونت کنم موی خود را خضاب

گل پرپر من        به خون در بر من     عزیز دلم

 

ز خجلت عمو ، جانِ من بر لب است         تنت پایمالِ سمِ مرکب است

تنت روی خاک است              لبت چاک چاک است       عزیز دلم

 

به خون غوطه ور دست و پا می زنی             چرا مادرم را صدا می زنی

همه حاصل من              مکن خون دل من       عزیز دلم

نویسنده: مهدی شریفی - یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱

سبک : خدا مادرم را کجا می برند

پرستوی خونین پرم اصغرم              گلِ پرپرِ این حرم اصغرم

عطش بود و آهت        دل بی گناهت           علی اصغرم

 

گناهی نداری در این سنّ کم             که اینگونه آید به جانت ستم

به گوشم صدایت            دلم در هوایت           علی اصغرم

 

حسینم چو بر خیمه آرد تو را             به دامان زینب گذارد تو را

تو را عمه بوید         چه آهسته گوید           علی اصغرم

 

گلم تشنه اش بود و آبش نبود            خدا ، تیر دشمن جوابش نبود

روم من به سویش           ببوسم گلویش           علی اصغرم

جعفر رسول زاده(همراه با دخل و تصرف)

نویسنده: مهدی شریفی - یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱

سبک : خدا مادرم را کجا می برند

عزیزان من بی قرار تواند           برادر ببین جان نثار تواند

شود ای حبیبم      نمایی نصیبم         برادر حسین

 

تأمل تو در کار طفلان مکن        دگر زینبت را پریشان مکن

که مردان عشقند       سواران عشقند        برادر حسین

هادی خسروی(با تصرف)

نویسنده: مهدی شریفی - یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱

سبک : خدا مادرم را کجا می برند

به گودال خون آید این زمزمه            حسین جان منم مادرت فاطمه

ضیاء دو عینم        سرت کو حسینم        غریبم حسین

 

شب است و من و گودی قتلگاه              به رگهای خونین نمودم نگاه

رخ از خون بشویم            گلم را ببویم       غریبم حسین

 

در این نیمه شب می زند مادرت           به دریای خون بوسه بر حنجرت

بگو نور دیده             که دستت بریده؟!       غریبم حسین

 

من امشب کنم ناله و زمزمه          گهی قتلگاهم گهی علقمه

گهی بهر زینب       کنم گریه امشب       غریبم حسین

نویسنده: مهدی شریفی - یکشنبه ٥ آذر ۱۳٩۱

سبک : خدا مادرم را کجا می برند؟! 

به نیزه سر یوسف فاطمه           شده سایبان اسیران همه

نمایم نظاره        به هجده ستاره          غریبم غریب

 

من و عمه ها بسته در سلسله            زن و مرد شامی کنند هلهله

به سوز دل من           زند خنده دشمن           غریبم غریب

کدهای اضافی کاربر :


ستاد مرکزی هیات رزمندگان اسلام