امام مجتبی علیه السلام

سبک: آه، من که جان بر لبم

کی، روَد از نظرم، ناله ی مادرم

غربت پدرم، گریه ی خواهرم

آتش بر دامان مادرم بود

در زیر دست و پا خواهرم بود

دیدم که دست حق بسته بود از جفا

بر دست مادرم ضربه ی کینه را

ای برادر جان حسین

 

کی دانی چه کشیدم، در کوچه، چه دیدم

مادرم را زدند، جان بر لب رسیدم

همراه خود او را می کشاندم

با گریه چادرش می تکاندم

گرچه از زهر کینه خون گشته دلم

چادرِ خاکی او گشته قاتلم

ای برادر جان حسین

/ 0 نظر / 44 بازدید